از این دل بی‌قرار تا آن گنبد... اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَبا عَبْدِاللَّهِ اَلْحُسَیْنُ...

بغض‌های نهفته در گلو، زیارت عاشورا می‌خوانند و در هر واژه از آن، لرزش دلتنگی‌های بی‌پایان جاری است.

زیارت عاشورا، روایت عاشقانه دلی است که هنوز در ظهر عطش‌زده کربلا مانده است؛ دلی که با هر سلام، به خیمه‌های سوخته نزدیک‌تر می‌شود و با هر اشک، مسیر دل تا حرم را ره می‌سپارد.

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللَّهِ وَ عَلَی الاَْرْواحِ الَّتی حَلَّتْ بِفِناَّئِکَ عَلَیْکَ مِنّی سَلامُ اللَّهِ (اَبَداً) ما بَقیتُ وَ بَقِیَ اللَّیْلُ وَ النَّهارُ وَ لاجَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّی لِزِیارَتِکُمْ